Wydział Postaciologii



Strona główna
ZOO Akademii
macur.jpg

Kazimierz Macur

(1915 - 2001)

Kazimierz Macur urodził się w Łuczaju na Wileńszczyźnie. W 1932 r. ukończył wydział budowlany w Państwowej Szkole Technicznej im. marsz. J.Piłsudskiego w Wilnie. Następnie przez kilka lat pracował w Szefostwie Fortyfikacji w Baranowiczach. W 1938 r. zaczął studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu im. S.Batorego w Wilnie. Studia przerwała mu wojna. Walczył we wrześniu, a następnie wrócił do okupowanego przez Rosjan Wilna, gdzie wstąpił do Związku Walki Zbrojnej, przekształconego później w Armię Krajową.
Po wojnie, w jednej z pierwszych grup "repatriantów" z Litwy, dotarł najpierw do Grudziądza, a następnie do Włocławka. W 1946 r., zaproszony przez prof. Jana Borowskiego, przybył do Gdańska. Prof. Borowski znał Kazimierza Macura jeszcze z lat przedwojennych, kiedy to razem pracowali przy konserwacji zamków w Wilnie i w Trokach. Do Gdańska ciągnęła Kazimierza Macura także funkcjonująca już Politechnika, zamierzał bowiem dokończyć rozpoczęte przed wojną studia.
Od lipca 1946 r. pracował jako "kontraktowy podreferendarz do spraw architektury zabytkowej", a po pracy studiował w zlokalizowanej na Politechnice Wieczorowej Szkole Inżynierskiej. Studia ukończył w 1952 r.
W urzędzie Wojewódzkiego konserwatora zabytków pracował do 1951 r., kiedy to przeniósł się do Oddziału Gdańskiego Pracowni Konserwacji Zabytków, gdzie przepracował prawie trzydzieści lat - aż do przejścia na emeryturę w 1980 r.
Pierwszym zadaniem konserwatorskim Kazimierza Macura było zabezpieczenie zniszczonego Kościoła Mariackiego. Oprócz prowadzenia prac inwentaryzacyjnych i przygotowawczych, wykonywał projekty rekonstuowanych elementów architektury i wystroju kościoła. On to, przy użyciu drabiny wozu strażackiego wprowadzonego do kościoła, dokonywał pomiarów gniazd w murze, w których następnie osadzono zaprojektowaną przez niego belkę tęczową, na której z czasem stanęła słynna Grupa Ukrzyżowania. Projektował też rekonstrukcję wieżyczek wieńczących bryłę kościoła i ich strzelistych hełmów. Pracował też przy zabezpieczeniu i rekonstrukcji innych obiektów zabytkowych, takich jak Zbrojownia, Zielona Brama, Kaplica Królewska i inne. Lista prac konserwatorskich wykonanych przez Kazimierza Macura w powojennym Gdańsku obejmuje 53 obiekty.
Najbardziej chyba spektakularnym projektem i realizacją Kazimierza Macura jest jednak hełm Ratusza Głównomiejskiego.
Pracował też przy odbudowie Dworu Artusa. Między innymi osobiście poszukiwał w kamieniołomach na Dolnym Śląsku odpowiedniej jakości granitu, z którego wykonano następnie piękne filary hali Dworu. On również wykonał projekt rekonstrukcji monumentalnego pieca kaflowego w Dworze. Z niewyjaśnionych względów nie znajdziemy jednak jego nazwiska w treści aktu erekcyjnego odbudowy pieca.
Będąc pozbawionym swojej małej wileńskiej ojczyzny "repatriantem" (czy może według obecnej terminologii "wypędzonym") odnalazł ją w Gdańsku, któremu poświęcił całe niemal życie zawodowe. Między innymi dzięki jego pracy, czasem niedocenianej i przeważnie źle opłacanej, możemy dzisiaj być dumni z tego, że mieszkamy w najpiękniejszym Mieście na świecie. Gdyby nie zapał i poświęcenie ludzi takich jak Kazimierz Macur Główne Miasto mogłoby podzielić losy Starego, a może i Królewca.

Kazimierz Macur opowiedział swoje przygody związane z pracą przy podnoszeniu Gdańska z ruin Izabelli Greczanik-Filipp, a przeczytać tę relację można w II tomie Wspomnień z odbudowy Głównego Miasta.

Opracował: prof.wirt. Grün

18 listopada 2004
© 2004-2007