Wydział Parahistorii


Strona główna
ZOO Akademii

Faule Grete

Gdy Parkowi Oruńskiemu w pierwszej poł. XIX wieku nadawano jego obecną formę, ustawiono w nim też kilka kamiennych figur w stylu tamtych lat. Między innymi postawiono nad potokiem figurkę dziewczynki z dzbanem. Z biegiem lat ta figurka obrosła legendą opowiadaną przez mamusie i babcie swym pociechom i wnukom przy okazji niedzielnych spacerów i pikników w parku. Oto ona:

Faule Grete

Dawno, dawno temu mieszkała koło parku uboga rodzina mająca tylko jedną córkę imieniem Greta. Zdarzyło się latem, w czasie wielkich upałów, że obłożnie chora matka posłała Gretę z dzbanem po wodę do potoku. Greta, jak to dziecko, nabrawszy wodę zaczęła się nad potokiem bawić falami i złocistym piaskiem dna, nie myśląc całkowicie o upływającym czasie i spragnionej matce. Ta, nie mogąc się doczekać Grety z wodą, męczona coraz większym pragnieniem, przeklęła córkę słowami "Bodajbyś ty przeklęte, leniwe dziecko, o kamiennym sercu na zawsze pozostała kamieniem tam gdzie jesteś !" Ponieważ ojcowskie błogosławieństwa i matczyne przekleństwa absolutnie zawsze się spełniają, Greta skamieniała i tak nad potokiem została, jako ostrzeżenie dla leniwych i nieposłusznych dzieci.
Figury zdobiące Park nie przetrwały wojny. Fragmenty dwóch z nich – m. in. Leniwej Grety – walały się jeszcze do ok. 1963 roku powyżej drogi biegnącej na lewym brzegu Potoku. Dziś zarówno po figurze jak i po legendzie nie ma ani śladu.
Zapodał : prof.wirt. Stary Szkot

8 listopada 2004
© by Akademia Rzygaczy Members