Wydział Archistologii



Strona główna
ZOO Akademii

Projekt dla Wyspy Spichrzów

Oto jeden z licznych projektów zagospodarowania części Wyspy Spichrzów. Tym razem jest to projekt studenta PG, Pawła Mrozka. Obejmuje kwartał od ul. Stągiewnej do Spichrza "DEO" od strony Starej Motławy.
mrozek1.jpg mrozek2.jpg
No i co my tu mamy... Mamy autentyczne nawiązania do historycznej zabudowy. Fasady od strony rzeki są niemalże wiernym naśladownictwem typowego renesansowego spichlerza, których setki stały niegdyś na Wyspie. Materiał użyty do wykończenia fasad, jeśli wierzyć wizualizacji, ma bardzo dokładnie przypominać stary mur z czerwonej cegły, z przebarwieniami, a może nawet śladami po uzupełnieniach fragmentów, które w taki czy inny sposób odpadły od ściany. Bardzo ładnie wkomponowany jest północny fragment budynku, i to zarówno pod względem proporcji, kształtu jak i fasady przypominającej konstrukcję szachulcową.
Regularność podziałów, proste kąty i wpisanie się projektu w historyczny kontekst zasługują na najwyższe uznanie na tle innych prac studentów architektury PG, które można zobaczyć w Galerii Niezrealizowanych Projektów.
Nieco razi akwarium wystające ponad linię fasad. Aczkolwiek jego falista linia i przezroczystość przywodzą na myśl morską falę, co jest ze wszech miar uzasadnione i bardzo interesujące w kontekscie powszechnej amnezji na temat morskiej proweniencji gdańskiego dostatku.
Mniej udany jest budynek składający się z trzech niby-spichrzów, zlokalizowany tuż przy Moście Stągiewnym. Ale i on spełnia większość wymogów lokalnej estetyki Miasta, będąc bowiem bardzo nowoczesnym, nie zrywa, a przeciwnie - nawiązuje do charakteru miejsca i to może nawet bardziej niż stojący w tym miejscu przed marcem '45 budynek banku.
Ogólnie projekt jest bardzo interesujący. A że jego autor w najbliższym czasie będzie go bronił przed arcykomisją, jako swoją pracę dyplomową, pozostaje mu życzyć, aby jego przyszłe projekty w równym stopniu wpisywały się w miejsca, w których miałyby być realizowane. Brak tego właśnie wyczucia jest bowiem największym grzechem współczesnej architektury, która zdaje się być ślepą na kontekst architektoniczny i otoczenie projektu.
Opracował: prof.wirt. Grün

Ilustracje udostępnione przez autora projektu.
© 2004-2009