Wydział Zdrowotności


Strona główna
ZOO Akademii

Placotomus1.jpg

Johannes Placotomus

1514-1577

Urodził się w 1514 r. w Münnerstadt we Frankonii. Studia medyczne skończył w Wittenberdze w 1543 r. Od 1544 r. był wykładowcą na nowym uniwersytecie w Królewcu. Mimo wykstałcenia medycznego i tytuły doktora medycyny zajął się aptekarstwem. Królewiec opuścił już w 1550 r. po konflikcie z niejakim Aurifabrem (zapewne z domu: Goldschmidt), lekarzem księcia Albrechta Hohenzollerna. Przeniósł się do Gdańska licząc na posadę w mającym powstać Gimnazjum Akademickim. Przyjął jednak najpierw w 1553 r. stanowiska kierownika miejskiej apteki. Apteka została właśnie odbudowana po pożarze, który strawił ją trzy lata wcześniej.
W roku 1554 został posądzony o autorstwo pisma skierowanego przeciw kardynałowi Hozjuszowi, a podpisanemu pseudonimem "Citopius". Sprawa skończyła się aresztowaniem Placotomusa, a następnie wygnaniem z Miasta w 1556 r.
Kierownikiem miejskiej apteki został Andreas Peltzer z Elbląga.
Placotomus tymczasem zjednał sobie przychylność Mikołaja Radziwiła Czarnego - prawej ręki polskiego króla. Jako protegowany litewskiego bojara powrócił bez przeszkód do Gdańska w 1588 r. W tym samym roku otwarło podwoje miejska szkoła - późniejsze Gimnazjum Akademickie. Placotomus jednak nie zrealizował swoich planów i nie został w nim nauczycielem. Nie zniechęciło go to jednak do działalności naukowej i publikowania licznych rozpraw. Za najważniejszą z nich uznaje się podręcznik aptekarstwa Pharmakopea in compendium redacta wydana w 1560 roku w Antwerpii.
Placotomus2.jpg
Tytułowa strona Pharmacopei Placotomusa

Dzieło Placotomusa cieszyło się tak wielkim powodzeniem, że wznowiono je już w 1561 r., tym razem w Lejdzie i pod nieco zmienionym tytułem: Compendium Phamacopoeae Joannis Placotomi eiusdem Dispensatorium usitatissimorum hoc tempore medicametorum descriptiones continens. Zgodnie z wyjaśnieniem samego autora Pharmacopea to: ars factiva, rite colligendi, eliendi, praeparandi, asservandi et componendi, miscendique medicamenta (zbiór wiadomości o właściwym sposobie gromadzenia, zbierania, przygotowywania, przechowywania, przyrządzania i mieszania leków). Ale oprócz opisów surowców i metod produkcji leków zawarł Placotomus w swojej rozprawie uwagi na temat etyki zawodu aptekarskiego, odpowiedzialności zawodowej, konieczności stałego podnoszenia kwalifikacji i umiłowania zawodu. Nieco miejsca poświęcił także organizacji apteki, ogrodu zielnego oraz prawidłowemu trybowi życia aptekarza.
Dzieło przyniosło Placotomusowi duży rozgłos w Europie, nie ma się zatem co dziwić, że kiedy zmarł kierownik miejskiej apteki, Adreas Peltzer, stanowisko to powierzono ponownie mistrzowi Janowi.
Podręcznik aptekarstwa nie był jednak jedynym dziełem Placotomusa godnym uwagi. W 1588 r. wydał w Gdańsku broszurę zawierającą zalecenia co do zachowania się w czasie zarazy. W roku 1549, jeszcze w Królewcu, napisał dziełko o zbawiennym wpływie piwa na ludzkie zdrowie pt. Liber de natura et viribus cerevisiarum et mulsarum. W uznaniu dla takiego znawstwa, Rada Gdańska uhonorowała go nagrodom w wysokości 33 marek.
Miał Placotomus także wkład w pedagogikę. Jego system nauczania medycyny, zaproponowany w rozprawie Oratio de ratione discendi as praecipue Medicinam, został zaakceptowany jako obowiązujący w Gdańsku.
Miał również w swoim życiu epizod z dziedziny krytyki teatralnej. Kiedy w Gimnazjum Akademickim zaczęto wystawiać sztuki teatralne, Placotomus bardzo ostro sprzeciwił się ich wersji jezykowej. Jego zdaniem teatr miał wielkie znaczenie dla wychowania młodzieży, pod warunkiem wszakże, że sztuki wystawiane są po łacinie.
Zmarł w 1577 r.
Opracował: prof.wirt. Grün
© by Akademia Rzygaczy Members