M U Z E U M
Akademii Rzygaczy


Strona główna
ZOO Akademii

Tablica na wieży św. Michała

Idąc ulicą Kramarską z Długiego Targu w stronę kościoła Mariackiego, warto podnieść wzrok. W perspektywie uliczki wznosi się strzelista wieża, jedna z siedmiu tzw. wież iglicznych Bazyliki. Nosi ona nazwę wieży św. Michała. Poniżej jej hełmu, na tle ceglanego trzonu zwraca uwagę blaszana tablica. Znajdują się na niej, niegdyś złocone, litery układające się w napis:
tablica1.jpg
An. 1613. den
4. May ist dieser
Thurm vom don-
ner entzündt und
abgebrant. An.
1618 wider auf-
gebaut
Tablica jest pamiątką po wydarzeniach z początku XVII wieku. 4 maja 1613 r. w wieżę św. Michała uderzył piorun, a w efekcie wieża całkowicie spłonęła. Odbudowę ukończono po kilku latach, 29 czerwca 1618 r.
Po raz drugi wieża św. Michała spłonęła w 1945 r. Zrekonstruowano ją dopiero w 1973 r., tym razem w oparciu o konstrukcję stalową. Spośród wszystkich małych wież Bazyliki Mariackiej, rok 1945 przetrwała jedynie wieża św. Jakuba (patrząc z wieży ratuszowej, jest to następna wieżyczka na prawo od wieży św. Michała) i ona jako jedyna posiada po dziś dzień konstrukcję drewnianą.
tablica2.jpg
Motyw uderzenia pioruna w wieżę wykorzystał ks. Stanisław Bogdanowicz w swoim opracowaniu "Legendy mariackie", jednak świadomie przesunął to wydarzenie na rok 1639, kiedy Gdańsk nawiedziła zaraza (jej ofiarą padł wtedy pochodzący ze Śląska poeta Martin Opitz). Burza, która rozpętuje się nad miastem, jest w tej legendzie obrazem walki Archanioła Michała z szatanem (nawiązanie do "Sądu Ostatecznego" Memlinga), a spalenie wieży św. Michała - epizodem tej walki.

Opracował: prof. wirt. Pumeks
Zdjęcia: Knovak e-WANOGA


© Marcin Stąporek 2003

© by Akademia Rzygaczy Members